ŚWIĘTY WINCENTY PALLOTTI

Początki…

Na­szym Za­ło­ży­cie­lem jest Świę­ty Win­cen­ty Pal­lot­ti. Żył w la­tach 1795–1850. Win­cen­ty Pal­lot­ti u­ro­dził się w Rzy­mie w po­bli­żu Wa­ty­kanu dnia 21 kwiet­nia 1795 roku jako trze­cie z dzie­się­cior­ga dzie­ci Mag­dale­ny i Pio­tra Pawła Pal­lot­tich. Win­cen­ty w szó­stym roku życia roz­począł naukę w szko­le po­wszech­nej. Po u­koń­cze­niu szko­ły u­si­ło­wał wstą­pić do za­ko­nu ka­pu­cy­nów. Ro­dzi­ce jego byli do­brodzie­ja­mi tego za­ko­nu; matka, która zmar­ła w 1827 roku, spo­czy­wa w ko­ście­le ka­pu­cy­nów na Via Ve­neto. Jed­nak­że za radą spo­wied­nika, ze wzglę­du na stan zdro­wia, zre­zy­gno­wał z za­ko­nu, ale nigdy nie zre­zy­gno­wał z ka­płań­stwa.

Wi­dząc jasno swoją drogę życia, Win­cen­ty, je­sienią 1807 r., roz­począł naukę w Ko­le­gium Rzym­skim. Uczel­nię tę u­koń­czył w 1813 r., przyj­mu­jąc świę­ce­nia niż­sze w 1811 roku. Od je­sieni 1814 roku Pal­lot­ti stu­dio­wał fi­lo­zofię i teo­logię na u­ni­wer­sy­tecie rzym­skim Sa­pien­za, u­częsz­cza­jąc rów­no­cze­śnie na wy­kła­dy z nauk przy­rod­ni­czych, wyż­szej ma­te­maty­ki, hi­sto­rii i prawa. Jed­no­cześnie pro­wa­dził w tych la­tach głę­bo­kie życie we­wnętrz­ne, o czym świad­czy jego dzien­nik du­cho­wy. Stać się świę­tym księ­dzem było dla niego spra­wą nie­skoń­czenie waż­niej­szą, niż być księ­dzem u­czo­nym. Świę­ce­nia wyż­sze po­prze­dza­ją­ce ka­płań­stwo o­trzy­mał w Ba­zy­li­ce na La­te­ranie w Rzy­mie. Dnia 16 maja 1818 roku w tej samej świą­ty­ni przy­jął u­pra­gnio­ne świę­ce­nia ka­płań­skie. Na­stęp­ne­go dnia od­pra­wił pierw­szą Mszę św. w ko­ście­le del Gesu we Fra­scati.

Praca apostolska…

„Prze­cho­dzi to ludz­kie wy­obra­że­nie – pisze w swoim Dzien­niku – że nie­skoń­czona do­broć Boża mo­je­go u­ko­cha­ne­go Ojca ra­czy­ła w za­dzi­wiają­cy spo­sób spoj­rzeć na mnie i wy­nieść mnie do za­szczy­tu ka­płań­stwa... Pro­szę wszyst­kie stwo­rze­nia, aby za mnie dzię­ko­wa­ły Bogu za nie­ocenioną łaskę po­woła­nia... Pro­szę Boga, aby u­czy­nił ze mnie nie­zmor­dowa­nego ro­bot­ni­ka”.

Dnia 15 lipca 1818 roku Pal­lot­ti u­koń­czył stu­dia u­ni­wer­sy­tec­kie, u­zy­skując dok­tora­ty z fi­lo­zofii i teo­logii. Życie ka­płań­skie Win­cen­tego od­zna­czało się dwie­ma ce­cha­mi: sku­pie­niem i ak­tyw­no­ścią. Gdy się mo­dlił, od­da­wał świat Bogu, gdy szedł ulicą, niósł Boga świa­tu.

Pierw­szy rok ka­płań­stwa Pal­lot­ti po­świę­cił głów­nie mło­dzie­ży, wśród któ­rej pra­co­wał już pod­czas stu­diów, nio­sąc jej pomoc du­cho­wą i ma­te­rial­ną. A kon­ty­nu­acją pracy dla mło­dzie­ży było przy­ję­cie przez ks. Pal­lot­tiego w 1819 roku na okres dzie­się­ciu lat sta­no­wi­ska ko­re­pety­tora na u­ni­wer­sy­tecie Sa­pien­za. Od roku 1829 przez trzy­na­ście lat był ojcem du­chow­nym Se­mi­na­rium Rzym­skie­go. Pod ko­niec 1834 roku zo­stał mia­no­wany rek­to­rem ko­ścioła Santo Spi­rito przy Via Giu­lia. Funk­cję tę peł­nił do lu­te­go 1846 roku Tu za­ło­żył Zjed­no­czenie Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­go, za­twier­dzo­ne 11 lipca 1835 r. przez pa­pieża Grze­go­rza XVI. Od 6 stycz­nia 1836 roku u­rzą­dzał u­ro­czy­sto­ści Ok­ta­wy Epi­fa­nii jako wyraz jed­no­ści i po­wszech­no­ści Ko­ścioła. W roku 1837 za­czął sta­rania o za­ło­że­nie Ko­le­gium Mi­syj­ne­go oraz sie­ro­ciń­ca dla dzie­ci i mło­dzie­ży żeń­skiej, który stał się o­ka­zją do po­wsta­nia Zgro­ma­dze­nia Sióstr Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­go. Mimo prze­pra­co­wania i cho­roby przy­jął w 1842 roku no­mi­na­cję na dusz­pa­ste­rza woj­skowe­go w Rzy­mie, a w dwa lata póź­niej ka­pe­lanię szpi­ta­la Cento Preti. Waż­nym mo­men­tem w życiu ks. Pal­lot­tiego było prze­ka­zanie mu w 1844 roku przez Sto­li­cę Apo­stol­ską dla Sto­wa­rzy­sze­nia Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­go po­fran­cisz­kań­skie­go ko­ścioła i klasz­toru San Sa­lvato­re in Onda przy Via Pet­ti­na­ri, gdzie do dzi­siaj znaj­du­je się Za­rząd Ge­neral­ny Sto­wa­rzy­sze­nia.

Całe swoje życie ka­płań­skie po­świę­cił na o­ży­wia­nie chrze­ści­jań­skiej wiary wśród o­chrzczonych. Jego gor­li­wość o Kró­le­stwo Boże przy­na­glała go do sze­rzenia i po­pie­ra­nia współ­pra­cy mię­dzy du­chow­nymi, za­kon­ni­kami i świec­kimi.

Rzymskie wakacje?...

Miej­scem jego ka­płań­skiej i a­po­stol­skiej dzia­łal­no­ści był przede wszyst­kim Rzym gdzie po­dej­mował po­słu­gę m.in.:

  • po­ma­gał bied­nym, cho­rym, o­pusz­czonym
  • za­ło­żył in­sty­tu­ty cha­ry­tatyw­ne, sie­ro­ciń­ce, domy po­mocy, itp.
  • o­ta­czał o­pie­ką du­cho­wą żoł­nie­rzy, ro­bot­ni­ków, stu­den­tów i więź­niów
  • po­pie­rał i o­ży­wiał brac­twa i zrze­szenia wier­nych
  • był kie­row­nikiem du­cho­wym w se­mi­na­riach rzym­skich i w klasz­torach sióstr
  • po­świę­cał się w spo­sób nie­zmor­dowa­ny spo­wie­dzi, był spo­wied­nikiem po­szu­ki­wa­nym przez ludzi wszyst­kich sta­nów
  • pro­wa­dził misje lu­do­we w pa­rafiach
  • po­świę­cał się re­li­gij­nemu ksz­tał­ce­niu mło­dzie­ży w szko­łach wieczor­nych i w in­nych or­ga­ni­zacjach mło­dzie­żowych
  • zajął się chrze­ści­jań­ską for­ma­cją świec­kich, za­kon­ni­ków i duchownych
  • o­pra­cowy­wał tek­sty re­li­gij­ne i po­pie­rał a­po­stol­stwo słowa dru­ko­wanego
  • o­ży­wiał dzia­łal­ność mi­syj­ną, zwra­cając szcze­gól­ną uwagę na problemy chrze­ści­jań­skiego Wscho­du
  • za­po­cząt­kował ob­chody Ok­ta­wy Epi­fa­nii jako wyraz jed­no­ści i powszech­no­ści Ko­ścioła
  • był rek­to­rem ko­ścioła Santo Spi­rito dei Na­po­le­tani
  • za­ło­żył Zjed­no­czenie Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­goKs. Win­cen­ty Pal­lot­ti zmarł w Rzy­mie w o­pi­nii świę­to­ści 22 stycz­nia 1850 roku. Sto lat póź­niej, 2 stycz­nia 1950 roku pa­pież Pius XII za­li­czył go do grona bło­gosła­wionych. Jego ciało, które nie u­le­gło roz­kła­dowi, zo­stało zło­żone w krysz­ta­ło­wym sar­ko­fagu pod mensą głów­ne­go oł­ta­rza w ko­ście­le San Sa­lvato­re in Onda w Rzy­mie.Pa­pież Jan XXIII w dniu 20 stycz­nia 1963 roku pod­czas trwa­nia So­boru Wa­ty­kań­skie­go II, o­głosił bło­gosła­wione­go Win­cen­tego Pal­lot­tiego świę­tym jako Apo­stoła Rzymu i pa­tro­na Apo­stola­tu Ludzi Świec­kich. Świę­ty Win­cen­ty zo­stał też pa­tro­nem Pa­pie­skiego Związ­ku Mi­syj­ne­go Księ­ży.
  •  
  • To wcale nie koniec…

Warto zdać sobie sprawę, że Sobór Watykański II potwierdził główne myśli Wincentego dotyczące apostolstwa powszechnego. Kanonizacja była więc czymś więcej niż tylko wyróżnieniem czy uznaniem dla Świętego. Było to urzeczywistnienie jego myśli i idei dzisiaj. W związku z tym papież Paweł VI mógł zdecydowanie powiedzieć:

„Wincenty Pallotti był zwiastunem przyszłości... Prawie o sto lat uprzedził on odkrycie następującego faktu: W świecie ludzi świeckich, do tego czasu biernym, ospałym, lękliwym i niezdolnym do wypowiadania się, istnieje wielka energia służenia dobru. Święty zapukał do sumienia świeckich, jak puka się do drzwi” (Homilia w katedrze we Frascati, 1 września 1963 roku).

ADRES

Pallotyński Ośrodek Powołań „APOSTOŁ”

Święta Katarzyna
ul. Kielecka 33
26-010 Bodzentyn

SZYBKI KONTAKT

Skontaktuj się z nami

+48 531 287 632
+48 516 163 501
 Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

SPOŁECZNOŚĆ