POSTULAT

Po­stu­lat jest pierw­szym o­fi­cjal­nym e­ta­pem spo­tka­nia ze Sto­wa­rzy­sze­niem. Prze­zna­czo­ny jest przede wszyst­kim na roz­pozna­nie i we­wnętrz­ne u­pew­nienie się co do pal­lo­tyń­skie­go po­woła­nia, tak by w spo­sób wolny je re­ali­zo­wać.

Za­daniem Po­stu­latu jest przy­go­towa­nie kan­dy­datów do no­wi­cja­tu przez mo­dli­twę, kon­fe­ren­cje, dys­ku­sje, pracę, sport i wy­po­czynek. Po­stu­lat koń­czy się de­cy­zją kon­ty­nu­owa­nia for­ma­cji w no­wi­cja­cie.

„Ktokolwiek wstępuje do Stowarzyszenia, powinien kierować się prawdziwą miłością Boga. Który nas tak ukochał, że dał nam Swego Jedynego. Winien kierować się także prawdziwą miłością bliźniego, którego ma tak miłować, jak umiłował nas Jezus Chrystus.”
św. Wincenty Pallotti

NOWICJAT

Nowicjat, inaczej Okres Wstępny, to czas przeznaczony na rozpoznanie, utwierdzenie i rozwój własnego powołania. W tym okresie kandydaci przygotowują się również do wejścia w życie Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego przez poznanie dzieła i duchowości pallotyńskiej oraz praktykę życia we wspólnocie.

Czas nowicjatu powinien przemienić nowicjuszy w ludzi prawdziwie Bożych, rozmiłowanych w Chrystusie, przywiązanych do Kościoła i Stowarzyszenia, ludzi nie szukających siebie, posiadających gruntowne cnoty i gotowych do każdej pracy dla dobra innych na wzór Świętego Założyciela. Dlatego bardzo ważna jest formacja duchowa.

Poprzez codzienną modlitwę osobistą i wspólnotową, przez codzienną Eucharystię, która jest ośrodkiem każdego dnia oraz inne praktyki pobożności (medytacja, czytanie duchowne, nabożeństwa), nowicjusze pogłębiają swoją wiarę, rozwijają przyjaźń z Jezusem Chrystusem by stopniowo, wchodzić w tajemnicę Jego życia. Chodzi o rozbudzenie szczerego i niezłomnego pragnienia świętości, która opiera się na życiu wiary, nadziei i miłości. Ważnym elementem jest stałe kierownictwo duchowe i regularne korzystanie z Sakramentu Pokuty przez co nowicjusze formują swoje sumienie oraz życie na wzór Jezusa Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego.

Nowicjat to także czas poznawania dziedzictwa Założyciela, świętego Wincentego Pallottiego. Praktykując braterskie życie we wspólnocie, każdy nowicjusz poznaje duchowość pallotyńską, charyzmat, historię, oraz zadania realizowane przez Stowarzyszenie i Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego.

Poznawanie duchowości pallotyńskiej to uczenie się życia wspólnotowego. Dla Pallottiego bardzo ważne było „razem”, „wspólnie”. Życie wspólnotowe to dzielenie radości i trudów codzienności; współistnienie osób o różnych charakterach i zdolnościach co pozwala wzajemnie się poznać i ubogacić. Życie wspólnotowe nie polega tylko na wspólnej modlitwie, ale realizuje się także w ramach codziennej pracy, wykonywania swoich obowiązków, wspólnego wypoczynku i rekreacji oraz rywalizacji sportowej.

Nowicjat trwa dwa lata. Pierwszy rok nowicjusze klerycy i bracia przebywają w domu Nowicjatu w Wadowicach. Ważnym wydarzeniem w nowicjacie są obłóczyny, które maja charakter uroczysty. Wtedy nowicjusze otrzymują z rąk Wyższego Przełożonego sutannę i pas – strój Stowarzyszenia – zewnętrzny znak przynależności do Boga i Pallotyńskiej Rodziny.

W drugim roku nowicjatu klerycy – nowicjusze podejmują studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie, a bracia – nowicjusze pozostają w Wadowicach pogłębiając formację duchową.

Dwuletni okres nowicjatu kończy się złożeniem pierwszej profesji czasowej – na jeden rok – (przyrzeczeń: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, wytrwania, wspólnoty dóbr i ducha służby), poprzez, którą młody człowiek staje się członkiem Stowarzyszenia Apostolskiego. Profesja jest kilkakrotnie odnawiana i kończy się uroczystym aktem złożenia konsekracji wiecznej.

SEMINARIUM

Wyższe Seminarium Duchowne to miejsce modlitwy, nauki, zdobywania doświadczeń i rozwoju. Nie jest to tylko zwykła uczelnia wyższa. Aby „dostać się” tutaj trzeba najpierw przejść pozytywnie weryfikację powołania we własnym sumieniu. Jest to też czas na kolejne pytania i odpowiedzi.

Seminarium Duchowne to wspólnota ludzi. Patrząc z zewnątrz to grupa ludzi – kleryków, Profesorów i Wychowawców oraz innych Kapłanów i Braci. Nie mogłoby ono funkcjonować bez posługi Sióstr Pallotynek i pracy ludzi świeckich.

Seminarium Duchowne to czas rozwoju duchowego i pallotyńskiego. Celem formacji duchowej jest związanie życia osobistego każdego z kleryków z Mistrzem – Jezusem Chrystusem. Służą temu: codzienne Eucharystie, adoracje Najświętszego Sakramentu, częsty Sakrament pokuty, comiesięczne dni skupienia (dzień odnowy duchowej i pogłębienia życia wspólnotowego), codzienna medytacja Pisma Świętego i modlitwy wspólnotowe, czytanie duchowne, studium filozofii i teologii oraz osobista modlitwa. Nad tą formacją czuwają przede wszystkim ojcowie duchowni (kierownicy w powołaniu) i spowiednicy.

Seminarium Duchowne to czas studiów. Przygotowując się do pełnienia odpowiedzialnych funkcji w służbie Kościoła, w imieniu Chrystusa, klerycy poznają szeroko wiedzę z zakresu filozofii (2 lata) i teologii (4 lata). Możliwością poszerzenia wykładów są sympozja – organizowane na miejscu i wyjazdowe, kursy dokształcające i spotkania z ludźmi znanymi i cenionymi w życiu Kościoła (i nie tylko). Pomocą służą szerokie zbiory biblioteczne, pracownia komputerowa, kursy językowe (także zagraniczne) itp. Obok przedmiotów wspólnych dla wszystkich seminariów poznajemy także przedmioty związane z charyzmatem pallotyńskim.

Seminarium to formacja pastoralna, czyli praktyczne przygotowanie do posługi słowa, ewangelizacji, liturgii i współpracy ze świeckimi. Klerycy uczą się pracy w duszpasterstwach specjalistycznych. Służą temu praktyki roczne i wakacyjne w środowiskach ludzi młodych, dzieci i starszych, wśród chorych, uzależnionych, więźniów, w ruchach katolickich i wśród pielgrzymów.

Seminarium Duchowne to czas rozwoju ogólnoludzkiego przez studium pozycji naukowych i popularno – naukowych z interesujących go dziedzin, przez wyjazdy i wycieczki krajoznawcze, wspólne i indywidualne wyjścia do kina, teatru, opery itp. Do Seminarium zapraszani są także ludzie kultury, mediów, nauki. Ogromnym polem popisu jest kilkanaście grup zainteresowań. Są wśród nich m.in. grupa powołaniowa, misyjna, charyzmatyczna, miłosierdzia, harcerska, sportowa i inne. Klerycy mają dostęp do Internetu, kilku boisk sportowych i basenu. Każdy ma możliwość rozwoju własnych zainteresowań. Co roku (od ponad 45 lat) klerycy piszą, reżyserują spektakle i występują w Misteriach Męki Pańskiej.

W dążeniu do podstawowego celu – kapłaństwa jest kilka „przystanków”. Na III roku studiów klerycy zostają wprowadzeni w posługę lektora – posługę stołu Słowa Bożego, a na IV roku w posługę akolity – posługę stołu Eucharystii. Na początku roku VI mają miejsce święcenia diakonatu.    

Zwieńczeniem drogi są święcenia kapłańskie. Nowo wyświęceni kapłani wyruszają na cały świat, aby nieść Chrystusa. Przygotowało ich do tego Seminarium...

JUNIORAT

Ju­nio­rat to droga po­woła­nia bra­ter­skiego. Bra­cia Pal­lo­ty­ni drogę po­woła­nia pal­lo­tyń­skie­go roz­wi­ja­ją w No­wi­cja­cie a po zło­że­niu pro­fe­sji (przy­rze­czenia) cza­so­wej w Ju­nio­ra­cie. W tym cza­sie po­głę­bia­ją swoją więź z Bo­giem oraz zdo­by­wa­ją wie­dzę re­li­gij­ną i za­wo­dową po­trzeb­ną do kon­kret­nej po­słu­gi a­po­stol­skiej, która nie wy­ma­ga świę­ceń ka­płań­skich.

Po­woła­nie re­ali­zu­ją w dru­kar­ni, w za­kry­stii, szwal­ni, na fur­cie, jako o­grod­ni­cy, ka­te­checi, mi­sjo­na­rze, pro­wa­dzą­cy grupy a­po­stol­skie. W ten spo­sób nasi bra­cia peł­nią głę­bo­ko po­ję­te chrze­ści­jań­skie a­po­stol­stwo przez pracę dla Kró­le­stwa Bo­że­go dając przy­kład e­wan­gelicz­nego życia na zwór Św. Jó­ze­fa. For­ma­cja pod­sta­wowa braci koń­czy się do­niosłym wy­da­rze­niem, jakim jest zło­że­nie wiecz­nej kon­se­kra­cji (przy­rze­czenia na za­wsze) przez cał­ko­wi­te od­da­nie sie­bie Bogu i włą­cze­nie na stałe do Sto­wa­rzy­sze­nia.

STAŁA FORMACJA

For­ma­cja stała czyli kro­cze­nie drogą po­woła­nia pal­lo­tyń­skie­go nie koń­czy się z chwi­lą o­trzy­ma­nia świę­ceń ka­płań­skich czy zło­że­nia pro­fe­sji wiecz­nej. Ona trwa nieustannie, każdego dnia, aż do końca życia. Oczywiście wykształcenie i dobre przygotowanie do apostolstwa są bardzo ważne i potrzebne, ale nie może być to celem samo w sobie. Mają pomagać w głoszeniu Ewangelii, by jak najwięcej ludzi przyprowadzić do Boga, by nieść rzetelną pomoc potrzebującym.

Życie człowieka musi być karmione w sposób nieprzerwany. Dlatego każdy pallotyn jest zobowiązany do formacji permanentnej, która – według Ratio Institutionis SAC – nie rozpoczyna się po okresie początkowym, ale obejmuje całość życia. Jest ideą – matką czy też życiodajnym łonem, które ją strzeże i nadaje tożsamość – jak wyjaśnia Ratio Institutionis w punkcie 315.

Ratio Institutionis SAC wymienia 3 etapy formacji stałej:

  • Pierwsze lata to czas około 5 lat od momentu przyjęcia święceń kapłańskich czy złożenia wiecznej profesji. Jest to czas przejścia z bycia pallotynem formowanym do bycia pallotynem w codziennej formacji. Najważniejszym elementem tego okresu jest znalezienie właściwej równowagi pomiędzy pracą a odpoczynkiem, aktywnością a modlitwą.
  • Drugi etap to czas wieku średniego: pomiędzy 35/40 a 45/50 rokiem życia. To czas krytyczny. Najważniejszym celem tego etapu jest przezwyciężenie ciężkich kryzysów w sposób pozytywny.
  • Wiek zaawansowany to czas powyżej 60 czy 65 roku życia. Na tym etapie ważne jest zrozumienie i przeżycie starości we wspólnocie w sposób pełny: duchowy i apostolski.

Formacja tak naprawdę kończy się dopiero z chwilą śmierci. Pallotyn to przede wszystkim ten, który dąży do świętości, do „zniszczenia grzechu” do „zbawienia dusz”, a to wszystko „dla nieskończonej chwały Bożej” – tak jak tego pragnął nasz Ojciec Założyciel. I to właśnie jest podstawowe powołanie każdego Pallotyna, w którym ma wzrastać każdego dnia.

  • Być Pallotynem to nie tylko nosić sutannę z czarnym pasem.
  • Być Pallotynem to przede wszystkim głosić chwałę Boga.
  • Być Pallotynem to służyć ludziom we wszelki możliwy sposób.
  • Być Pallotynem to głosić, że każdy katolik jest apostołem.
  • Być Pallotynem to pokazywać, że każdy może dobrem zwyciężać zło.

ADRES

Pallotyński Ośrodek Powołań „APOSTOŁ”

Święta Katarzyna
ul. Kielecka 33
26-010 Bodzentyn

SZYBKI KONTAKT

Skontaktuj się z nami

+48 531 287 632
+48 516 163 501
 Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

SPOŁECZNOŚĆ